Vanuit de verte overladen we mensen met ons medelijden – mensen die de oceaan overstaken in vervallen bootjes, … vervolgd, geslagen en mishandeld, half verhongerd en uitgedroogd. Maar wee hen als diezelfde mensen op een dag onder de bruggen van onze stad liggen en hulp nodig hebben. Dan is het medelijden van de meesten voorbij en slaat het om in vreemdelingenhaat. Medelijden lijkt hip te zijn als je je er kosteloos mee kunt tooien, maar wee als het de prijs van delen en naastenliefde vraagt. Echt medelijden heeft altijd een prijs.
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen